لینک

سه شنبه 29 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |


راهنمای ثبت شرکت سهامی خاص

راهنمای ثبت شرکت سهامی

مشاوره ثبت شرکت بین المللی


   





شرکت با مسئولیت محدود همانطور که از نام آن پیدا است ، شرکتی است که در آن مسئولیت شرکاء محدود به مبلغ معین می شود. در ماده 356 قانون جدید ، این شرکت به شرح ذیل تعریف شده است :
" شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند شخص تشکیل می شود و سرمایه آن به سهام یا هر نوع ورقه بهادار دیگر قابل تقسیم نیست و هر یک از شرکاء آن، به جز آنچه که به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است ، هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد" .

به عبارت دیگر شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. در این تعریف به مسئولیت شرکاء توجه ویژه ای شده است که ذیلاَ به توضیح و بررسی بیشتر در این رابطه می پردازیم.
حدود مسئولیت شرکاء

موضوع اساسی و وجه افتراق شرکت های تجاری با هم در مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث است که همین مطلب ، از جمله مهم ترین عوامل برای انتخاب نوع شرکت برای تشکیل و ثبت می باشد. لازم به یادآوری است ، در شرکت تضامنی مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث اصولاَ مطلق و در موارد خاص با قید در اساسنامه و ذکر در نام شرکت دارای سقف می شد. در شرکت نسبی به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذارده اند مسئولیت پرداخت دیون شرکت را دارند. در واقع در این نوع شرکت دارایی خود شخص حقوقی وثیقه پرداخت دیون آن است و در صورت ورشکستگی طلبکاران نمی توانند برای وصول طلب خود که از دارایی شرکت لاوصول مانده است به شرکاء مراجعه نمایند.
وجه تمایز شرکت با مسئولیت محدود از سایر شرکت های تجاری در همین موضوع است. در قسمت آخر ماده 336 ق. ا. ح. ش. ت تصریح شده است که هر یک از شرکاء به جزء آنچه به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد. منتهی در مورد سهم الشرکه غیرنقدی که احتمال تبانی و تعیین بیش و کم قیمت گذاری وجود دارد علاوه بر تعیین و تقویم به نظر کارشناس رسمی دادگستری مسئولیت تضامنی و نسبی در مقابل اشخاص ثالث ملاک عمل قرار گرفته است. لذا با تصریح بیشتر ماده 360 همان قانون مقرر نموده است که هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارد. به این علت شرکت با مسئولیت محدود در عمل موفق ترین نوع شرکت تجاری محسوب است.
قانون گذار قانون تجارت در مورد تعیین حدود مسئولیت شرکاء در هر شرکت اصطلاح خاصی به کار گرفته است . در شرکت با مسئولیت محدود سخن از ( میزان ) مسئولیت و در شرکت نسبی سخن از ( نسبت ) سرمایه و در شرکت سهامی سخن از ( مبلغ اسمی سهم ) است که در هر مورد با میزان مسئولیت هماهنگی دارد. مقصود از مسئولیت به میزان سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود همان سرمایه اولیه ای که به صورت سهم الشرکه وارد شرکت شده است.
لذا ، با توجه به آنچه گفته شد، شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکاء دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت ، محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. البته تشکیل و ثبت این شکل شرکت ، فقط دارای امتیاز نیست ، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی دربردارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ؛ از جمله اینکه هر گاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکاء مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند ؛ به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل ، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند ، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود.

   





تهیه اسناد و مدارک لازم برای ثبت شرکت از وظایف موسسین است. به این منظور پس از تعهد حداقل 20% سرمایه شرکت طبق ماده 252 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری اظهارنامه همراه با مدارک مندرج در این ماده را تهیه و به سازمان بورس و اوراق بهادار تسلیم نمایند. در گذشته شرکت سهامی عام الزاماَ وارد بورس نمی شد و بنابراین اظهارنامه و مدارک را به اداره مربوطه تسلیم می نمودند.
الف- اظهارنامه

اظهارنامه به منظور ایجاد رابطه شرکت با دولت و به نمایندگی از دولت با مرجع ثبت شرکت ها تکمیل می گردد. در اظهارنامه به سوال هایی پاسخ داده می شود که معمولاَ مربوط به نظم عمومی و اقتصادی کشور است. در ماده 253 قانون جدید مقرر شده است که اظهارنامه باید با قید تاریخ به امضای موسسان برسد و موارد مربوط به تشکیل شرکت و اطلاعات مبسوط مربوط به سرمایه شرکت در آن قید شده باشد و به سوال های زیر پاسخ دهد :
1- گواهینامه تایید نام شرکت در شرف تاسیس
2- مدارک مصدق هویت موسسان
3- گواهینامه بانکی حاکی از سپردن حداقل پنجاه درصد مبلغ تعهد شده در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس به عنوان بخش نقدی سرمایه و تودیع مدارک مالکیت بخش غیرنقدی سرمایه به نام شرکت مذکور. افزون بر این گواهینامه باید متضمن نام بانک و شماره حسابی که سرمایه نقدی در آن تادیه شده است و تعداد اسناد مالکیت تودیع شده با مندرجات اصلی آن ها نیز باشد.
4- طرح اساسنامه شرکت که با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و شرایط مقرر در کلیات شرکت برای تاسیس شرکت را داشته باشد.
5- طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام
6- گزارش تحلیلی مشتمل بر طرح توجیه اقتصادی موضوع فعالیت شرکت
7- تصویر مستندات مربوط به هر حق انحصاری تسلیم شده به عنوان آورده
8- برآورد هزینه ها و مخارج نقدی و غیرنقدی مستقیم یا غیرمستقیم مرتبط با تاسیس شرکت
9- برآورد خالص وجوه دریافتی
10- نسخه ای از هر نوع موافقت نامه یا قرارداد منعقد شده مرتبط با تاسیس شرکت
11- نسخه ای از قرارداد تعهد پذیره نویسی مشتمل بر تعهد حداقل بیست و پنج درصد 25% سرمایه شرکت ، در صورت عدم تکمیل کل سرمایه در جریان پذیره نویسی
12- تصویر مصدق موافقت نامه مرجع خاص مشروط به جلب موافقت آن مرجع پاسخ به سوالاتی که در متن اظهارنامه درج شده امری است و هیچ گونه تفسیری نمی طلبد. جز اینکه سوالات همان مواردی است که توسط قانون گذار برای ثبت شرکت مقرر شده است. به عبارت دیگر موارد اجباری و اختیاری وجود ندارد.
در اظهارنامه ثبت شرکت سهامی مخصوصاَ تعداد سهام ، مبلغ اسمی ، تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم ، نحوه مطالبه مبلغ پرداخت نشده هر سهم و مهلت تادیه آن که در هر صورت نباید بیشتر از پنج سال باشد باید درج شده باشد.
ب- طرح اساسنامه

رسالت اساسنامه با اظهارنامه متفاوت است. اساسنامه مکمل قانون و نوعی قانون خاص برای اداره امور شرکت در آینده است. بسیاری از روابط شرکت با مدیران و مدیران با صاحبان سهام و صاحبان سهام با شرکت و مدیران ، توسط اساسنامه تنظیم می گردد. اساسنامه شرکت برخلاف اظهارنامه می تواند مفصل و با بینش باز به نحوی تنظیم شود که در آینده مدیران به راحتی بتوانند اعمال مدیریت نمایند. در هر حال در طرح اساسنامه حداقل مواردی که باید درج گردد در ماده 28 قانون جدید پیش بینی شده است.
طبق ماده 28 قانون علاوه بر موارد مربوط به محتویات اظهارنامه ، ذکر تعداد سهام شرکت ، مبلغ اسمی هر سهم ، تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مهلت تادیه آن که در هر حال نباید از پنج سال بیشتر باشد در طرح اساسنامه شرکت سهامی عام الزامی است.
طرح اساسنامه شرکت شامل چه مواردی می شود ؟
طرح اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و مشتمل بر مطالب زیر باشد :
1- نام شرکت
2- موضوع شرکت
3- مدت شرکت
4- اقامتگاه شرکت . یعنی مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
5- میزان سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک
6- در صورت تقاضای اختصاص مزایا و یا سهم ممتاز به وسیله موسسان ، شرح مزایای مترتب بر سهم الشرکه و یا تعیین تعداد و امتیازهای سهم ممتاز و نحوه تغییر آن ها و ایجاد امتیازهای جدید
7- نحوه واگذاری سهم الشرکه و یا سهام
8- شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت
9- مواقع تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه
10- ترتیب دعوت هر یک از مجامع عمومی
11- تعیین نحوه دسترسی شرکاء و یا سهامداران به صورت های مالی شرکت و گزارش مدیر یا مدیران و بازرس یا بازرسان پیش از تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه
12- حد نصاب تشکیل هر یک از مجامع عمومی در صورت اقتضاء و اکثریت لازم برای اعتبار تصمیم های آن ها
13- ترتیب اداره و نحوه شور و اخذ رای در هر یک از مجامع عمومی و تنظبم صورتجلسه آن ها
14- تعداد مدیران شرکت و نحوه انتخاب و مدت مدیریت و پیش بینی امکان یا عدم امکان انتخاب مجدد آنان
15- مواقع و ترتیب دعوت مدیران
16- حد نصاب تشکیل جلسه مدیران و اکثریت لازم برای اعتبار تصمیمات در جلسه مذکور، در صورت اقتضاء
17- نحوه اداره جلسه مدیران و تنظیم صورتجلسه آن
18- نحوه تعیین جانشین برای مدیر یا مدیران در صورت فوت ، انحلال ، استعفاء ، عزل یا منع از تصدی سمت
19- نحوه انتخاب و مدت ماموریت مدیرعامل شرکت و تعداد قائم مقام های وی
20- تعداد بازرسان شرکت و نحوه انتخاب آن ها
21- تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم صورت های مالی و تسلیم آن به بازرس یا بازرسان شرکت و مجمع عمومی عادی سالانه
22- محوه تغییر اساسنامه
23- نحوه انحلال اختیاری شرکت
24- قید موارد مذکور در ماده 26 این قانون درباره شرکت های موضوع ماده مذکور
تبصره – متغیر یا ثابت بودن سرمایه و قابلیت و نحوه نقل و انتقال سهم الشرکه و یا سهام شرکت های موضوع ماده 21 این قانون از طریق صدور و ابطال و یا خرید و فروش باید در اساسنامه این شرکت ها قید شود.
چنانکه ملاحظه می شود طرح اساسنامه خیلی مفصل تر از اظهارنامه است. زیرا همانطوری که نوشته شد به نیازهای دیگری پاسخ می گوید. به علاوه هر کدام از این موارد بیست و چهارگانه می تواند به طور مفصل در اساسنامه باز و توضیح داده شود و موارد اختیاری دیگری به آن اضافه شود.
سوال : چه کسانی بایست نسبت به تهیه طرح اساسنامه اقدام نمایند ؟
بهتر است طرح اولیه اساسنامه توسط اعضاء یا ینیان گذاران اولیه مجموعه یا شرکت تهیه و تنظیم گردد و در انتها برای نهایی کردن چهارچوب و متون آن از لحاظ بررسی مفهوم و برداشت حقوقی آن جهت جلوگیری از تضاد و تناقض در عبارات و جملات آن از یک کارشناس حقوقی و یا مشاوره این حیطه ، کسب نظر کرد.
ج- طرح اعلامیه پذیره نویسی

1- تهیه طرح
طرح اعلامیه پذیره نویسی به منظور مراجعه به عموم برای تامین بخشی از سرمایه شرکت تنظیم می شود. در این طرح باید اطلاعات لازم در مورد شرکت و هدف از تاسیس آن و چگونگی پذیره نویسی و محل و مبلغ لازم برای این منظور و هر آنچه که سرمایه گذار را تشویق به سرمایه گذاری می نماید گنجانیده شود. طرح اعلامیه پذیره نویسی نیز می تواند مفصل و مشوق باشد و به این منظور برای تنظیم آن می شود از اهل فن و مشاورین حقوقی و مالی استفاده نمود. ولی در طرح اعلامیه پذیره نویسی به حداقل سوال هایی که در ماده 255 قانون جدید تعیین شده است باید پاسخ داد. در هر صورت تنظیم اعلامیه پذیره نویسی امر مهمی است و باید با دقت زیادی تنظیم شود تا اعلامیه پذیره نویسی با موفقیت قرین گردد در غیر این صورت با اقبال عمومی مواجه نخواهد شد و نتیجتاَ سرمایه لازم برای تشکیل شرکت تحصیل نخواهد شد.
در ماده 255 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مقرر شده است که طرح اعلامیه پذیره نویسی مذکور در ماده 252 باید مشتمل بر نکات زیر باشد:
1- نام شرکت
2- موضوع شرکت و نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود.
3- اقامتگاه شرکت که همان مرکز اصلی شرکت و شعب آن در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
4- مدت شرکت
5- هویت ، اقامتگاه و شغل موسسان و در صورتی که تمام یا بعضی از آنان در امور مربوط به موضوع شرکت و یا امور مشابه با آن با ذکر رمختصری از سوابق ، اطلاعات و یا تجاربی که داشته باشند.
6- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک
7- تعیین مشخصات و اوصاف و ارزش آورده غیرنقد طبق نظریه کارشناس رسمی دادگستری
8- ذکر مقداری از سرمایه که موسسان تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده اند.
9- تعداد سهام بانام و بی نام شرکت
10- در صورتی که موسسان برای خود امتیازاتی در نظر گرفته باشند، ذکر دقیق این گونه امتیازات
11- ذکر هزینه هایی که موسسان تا آن موقع برای تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعات انجام شده ، پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت
12- در صورتی که انجام موضوع شرکت به طور قانونی مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ، ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مراجع
13- ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید به وسیله پذیره نویس تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره نویسی به صورت نقدی پرداخت گردد و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مهلت تادیه آن .
14- تعیین مهلتی که طی آن اشخاص می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به محلی که پذیره نویسی در آن انجام می شود مراجعه کنند.
15- ذکر شماره و نوع حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام پذیره نویسی شده به آن حساب پرداخت می شود.
16- ذکر نام ، اقامتگاه و میزان تعهدات متعهد پذیره نویسی که شخصی حقوقی است غیر از موسسان و پذیره نویسان که پذیره نویسی سرمایه پذیره نویسی نشده را ظرف مهلت مقرر تعهد می کند.
17- تصریح به اینکه اظهارنامه موسسان به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه اشخاص به مرجع ثبت شرکت ها و سازمان بورس و اوراق بهادار تسلیم گردیده و در پایگاه الکترونیک آن ها قرار داده شده است.
18- تصریح به اینکه سهام چگونه به پذیره نویسان تخصیص می یابد.
19- تصریح به مفاد مقررات قانونی در صورتی که سرمایه شرکت در جریان پذیره نویسی تکمیل نشود.
20- ذکر نام روزنامه کثیرالانتشار اصلی و علی البدل که هرگونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسس به طور انحصاری در آن منتشر می شود.
در طرح اعلامیه پذیره نویسی باید به عموم اطمینان داد که سرمایه گذاری در شرکت درست و منطبق بر قانون و موازین حقوقی و اقتصادی است و موضوع شرکت با موفقیت قابل انجام و از نظر اقتصادی سودآور خواهد بود.
پس از تکمیل سه سند اساسی مندرج در ماده 253 و 254 و 255 قانون ا. ح. ش. ت 1392 برای ثبت کردن شرکت سهامی همراه با گواهی بانکی مبنی بر افتتاح حساب به نام شرکت در شرف تاسیس و اسناد مربوط به آورده غیرنقدی به شرح مندرج در قانون باید به سازمان بورس و اوراق بهادار مراجعه نمود. سازمان بورس و اوراق بهادار باید حداکثر ظرف ده روز پس از دریافت مدارک مذکور در مورد توجیه اقتصادی موضوع فعالیت شرکت اظهارنظر کند. در صورت نقص مدارک و یا فقدان توجیه اقتصادی، این سازمان ظرف مهلت مذکور مراتب را به طور کتبی و مستدل به متقاضی تاسیس اعلام و در غیراین صورت، موافقت نامه خود را به همراه مدارک تسلیم شده به مرجع مربوطه ارسال می کند.
مرجع ثبت شرکت ها پس از مطالعه اظهارنامه و ضمائم آن و تطبیق مندرجات آن ها با قانون و عدم مشاهده مورد خلاف قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر می نماید و سازمان بورس و اوراق بهادار اعلام و در غیر این صورت ظرف همان مدت موارد نقص را به طور کتبی و مستدل به سازمان مذکور ارسال می کند.
بنابراین مرجع ثبت شرکت ها مدارک ارائه شده را با متن قانون تطبیق می دهد و به این لحاظ موسسین ناگزیر از تنظیم مدارک به نحوی هستند که مورد قبول این مرجع قرار گیرد. به این منظور فرم اساسنامه و اظهارنامه و اعلامیه پذیره نویسی از طرف اداره تهیه و تنظیم و در اختیار متقاضی ثبت شرکت قرار می گیرد. اقدام به چنین کاری اگر در مورد اظهارنامه درست بود، در مورد اساسنامه و اعلامیه پذیره نویسی به هیچ وجه درست نمی باشد. این دو مدرک موردی و خاص است و از هر گروه به گروه دیگر و از هر سلیقه به سلیقه دیگر متفاوت می باشد. مخصوصاَ اساسنامه باید با بینش و دانش وسیع تئوری و عملی تنظیم شود. اساسنامه خوب موجب تسهیل امور شرکت و اساسنامه کمتر خوب موجب بروز مشکلات عدیده است.
2- انتشار اعلامیه پذیره نویسی
سازمان بورس و اوراق بهادار پس از دریافت اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی باید آن را ظرف پانزده روز به هزینه موسسان در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار سراسری منتشر کند و در پایگاه الکترونیک خود قرار دهد. اعلامیه مذکور باید در محلی که پذیره نویسی در آن صورت می گیرد در معرض دید اشخاص قرار داده شود.
پس از انقضاء مهلت پذیره نویسی دو حالت متصور است . پذیره نویسی ممکن است در مدت تعیین شده با اقبال عمومی مواجه نشده باشد در این صورت مدت پذیره نویسی قابل تمدید است. در صورتی که مدت تمدید شده باشد بعد از انقضای مدت تمدید شده اگر پذیره نویسی موفق باشد موسسین باید حداکثر ظرف یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز اینکه تمام سرمایه شرکت به درستی تعهد گردیده است و اقلاَ پنجاه درصد آن پرداخت شده است تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان را تعیین و اعلام و مجمع عمومی موسس را دعوت نمایند. برای رسمیت جلسه مجمع عمومی موسس دعوت از نماینده سازمان بورس و اوراق بهادار الزامی است.
همان طور که می دانیم ، موسسین خود پنج درصد 5% مبلغ تعهد شده را که بیست و پنج درصد است را نقداَ پرداخت می نمایند. بنابراین منطقی نیست که از عموم تقاضای کل مبلغ پذیره نویسی را نمایند. گذشته از این در شرکت سهامی سیاست اقتصادی بر این استوار است که با سرمایه های کوچک و تدریجی سرمایه کلانی تهیه و به کار گرفته شود و در ابتدای انجام هر پروژه و فعالیت اقتصادی نیازی به کل سرمایه ای که تا پایان پروژه به کار گرفته خواهد شد نیست ، لذا قانون گذار ترتیبی داده است و موسسین باید به نحوی عمل نمایند که سرمایه تدریجاَ وصول و هزینه شود و معطل نماند. در این راستا منطقی است که در ابتدا مبلغی در حد 20% سهم وصول و برای باقی مانده آن به تعهد پرداخت اکتفا شود و پس از پیشرفت نسبی پروژه تقاضای پرداخت قسمتی دیگر از سرمایه شود.
طبق ماده 265 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری 1392 هر گاه پس از پایان مهلت پذیره نویسی یا مهلت تمدید شده سرمایه مذکور در اعلامیه پذیره نویسی تامین نشود ، کسری سرمایه باید ظرف ده روز به وسیله متعهد پذیره نویسی تامین گردد.
چنانچه تمام سرمایه شرکت از طریق مذکور تامین نگردد، شرکت تشکیل نمی شود و موسسان باید ظرف ده روز مراتب را به مرجع مربوطه اطلاع دهند. در صورت عدم تشکیل شرکت ، متعهد پذیره نویسی که معمولاَ بانک یا موسسه اعتباری است مسئول جبران خسارات وارد شده است.
پس از گذرانیدن این دوره بار دیگر ممکن است به دلیل دیگر شرکت تشکیل نشود . طبق ماده 271 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مصوب 1392 هر گاه شرکت تا شش ماه از تاریخی که مرجع ثبت شرکت ها اظهارنامه ثبتی را دریافت می کند به ثبت نرسد، مرجع مربوطه به درخواست هر یک از موسسان و پذیره نویسان گواهینامه ای حاکی از عدم ثبت کردن شرکت صادر و به همراه تصویر مصدق اظهارنامه به بانکی که تادیه وجوه و تسلیم مدارک آورده های غیرنقدی در آن به عمل آمده است ، ارسال می کند. بانک مذکور باید با مراجعه هر یک از موسسان و پذیره نویسان تعهدنامه ، وجوه پرداختی و یا مدارک مالکیت تودیع شده آنان را مسترد کند. پس از صدور گواهینامه مذکور اقدامات ثبتی انجام شده بی اثر می شود.

   


لینک

دوشنبه 21 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |


itp30



itlaptap


pcrayaneh

   


لینک

یکشنبه 20 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |



pelak001


   


لینک

یکشنبه 13 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |







   


ثبت برند محصولات دانش بنیان

چهارشنبه 9 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |



بطور کلی هنگامی که از محصولات دانش بنیان صحبت می شود، منظور محصولاتی هستند که در حوزه فن آوری سطح بالا و یا حداقل متوسط قرار بگیرند. در طراحی چنین محصولاتی از فن آوری های نوین ، تحقیقات و پیشینه علمی و آزمایشکاهی استفاده گردیده است، معمولا چنین محصولاتی به دلیل پیچیدگی ساختار به راحتی قابل کپی برداری نمی باشد، لکن مهم است که توسط صاحب ایده به ثبت قانونی برسد.

محصولات دانش بنیان دارای چندین دسته بندی اصلی می باشند و هریک از این دسته بندی ها دارای زیر شاخه هایی نیز هستند، شاخه های اصلی محصولات دانش بنیان عبارتند از:
1- فناوری زیستی
2- مواد پیشرفته و محصولات مبتنی بر فناوری های شیمیایی
3- سخت افزار های برق و الکترونیک، لیزر و فوتونیک
4 – فناوری اطلاعات و ارتباطات و نرم افزارهای رایانه ای
5- ماشین آلات و تجهیزات پیشرفته
6- داروهای پیشرفته
7- وسایل ملزومات و تجهیزات پزشکی
8- محصولات پیشرفته سایر حوزه ها

مسلما یکی از مهمترین خصوصیات محصولات دانش بنیان، علاوه بر وجه علمی آن، نوآورانه بودن آن می باشد. هنگامی که با حضور یک محصول جدید در بازار روبرو هستیم، ثبت برند یا علامت تجاری نیز از اقدامات لازم می باشد تا محصول مورد نظر با هویت مناسب به بازار وارد گردد و در مقابل جعل و تقلب نیز از حمایت های قانونی بهرمند گردد.

جهت این منظور می توان برند یا علامت تجاری برای محصول مورد نظر را در سطح داخلی یا بین المللی به ثبت رسانید. (البته جهت ثبت بین المللی علامت نیز در ابتدا ثبت علامت در کشور مبداء الزامی است.)
حمایت از ثبت برند محصولات دانش بنیان تنها در مواردی انجام می‌شود که برند دارای خصوصیات ذیل نباشد:

- از اسامی عام مثل کلمه «میز» برای محصول میز استفده نگردد.
- از عبارات توصیفی مانند «نفیس» برای پارچه استفاده نگردد.
- استفاده از عبارات گمراه کننده مانند «چرم طبیعی» برای محصولات چرم نما مجاز نمی باشد.
- برند نمی بایست بر خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه اجتماعی باشد.
- از پرچم کشورها و نماد سازمان‌های بین‌المللی در برند نمی توان استفاده نمود
- برند مورد نظر می بایست نوآورانه و خلاقانه باشد و در تعارض با علامت‌های تجاری ثبت شده نباشد.
- همچنین از تشابه و تعارض با علامت‌های تجاری معروف ثبت نشده نیز می بایست پرهیز نمود.

در صورتی که مایل به ثبت برند محصول دانش بنیان خود هستید باید بدانید، کریدور صادرات و معاونت علمی فن آوری از ثبت علامت تجاری محصول دانش بنیان و ثبت برند بین المللی دانش بنیان حمایت می‌نماید.
در این راستا این مرکز در قالب حمایت از شرکت های دانش بنیان بخشی از هزینه های ثبت علامت تجاری در کشورهای خارجی (میزان 70 درصد برای شرکت‌های دانش بنیان تا سقف 100 میلیون ریال برای هر کشور) را پرداخت می نماید. این هزینه برای حداکثر سه کشور پرداخت خواهد گردید و همچنین لازم است اهمیت ثبت برند محصولات دانش بنیان در کشور فوق به این مرکز ثابت گردد.

   


لینک

دوشنبه 7 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |





   


لینک

شنبه 5 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |






boran-barzan

   


لینک

شنبه 5 مهر 1399 نویسنده: سامان حسنی |






   



ماده 4 لایحه اصلاح قانون تجارت می گوید : ”
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود : شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص
شرکت سهامی عام کامل ترین نوع شرکت سهامی است و مسلم است برای انجام امور مهمه از قبیل انجام پروژه های بزرگ صنعتی ، تجاری مثل سدها ، شهرک ها ، استخراج معادن ،  آسمان خراش ها و کارخانجات بزرگ خودرو، هواپیما و کشتی سازی و تجارت با کشورهای خارج تشکیل می شود. چرا که اولاَ انجام این گونه پروژه ها نیاز به سرمایه انبوهی دارد که معمولاَ از طریق سرمایه های خصوصی امکان پذیر نیست، ثانیاَ تعداد شرکا در این شرکت ها زیاد و در نتیجه میزان سرمایه گذاری هر فرد نوعاَ خیلی زیاد نیست و ثالثاَ میزان خطر ، در صورت ورشکستگی ، برای هر شریک ، غیرقابل جبران نیست زیرا مسئولیت شرکا فقط محدود به سهام آنان در شرکت است.
این سه امتیاز ” تعداد شرکا ” ، ” کثرت سرمایه ” و ” کمی خطر ” برای شریک ، موجب شده است که شرکت های سهامی در ردیف شایعترین و مطلوب ترین شرکت های تجاری درآیند ، زیرا با کثرت سرمایه امکان دست زدن به هر پروژه ای را برای این شرکت ها ممکن ساخته و امکان شریک شدن را با هر سرمایه ای ممکن می سازد و به فرض ورشکستگی شریک ، خطر آن برای شرکا قابل ملاحظه نیست.

تعریف شرکت سهامی عام
شرکت سهامی عام ، شرکتی است که دست کم از 5 نفر تشکیل می شود و در آن سرمایه به قطعات مساوی سهم تقسیم می شود و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است. این شرکت ، شرکت بازرگانی محسوب می شود ولو این که عملیات آن امور بازرگانی نباشد. ( ماده 2 لایحه اصلاح قانون تجارت ) .
در شرکت سهامی به صاحبان سرمایه ، ” صاحبان سهم ” یا ” سهامدار ” گفته می شود، کسانی که سهام آنان به ویژه در شرکت های بزرگ و شرکت هایی که در بورس اوراق بهادار حضور دارند، پیوسته دست به دست می شود. تنها در شرکت های سهامی عام است که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم ، تامین می کنند.
آورده های موسسان ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد. آورده غیر نقدی مخصوص موسسان است. خریداران سهام باید بهای آن ها را نقداَ بپردازند ؛ منتها پرداخت یکجای تمام بهای سهام الزامی نیست ؛ ولی نباید مبلغ پرداخت شده در موقع خرید سهام کم تر از سی و پنج درصد مبلغ اسمی هر سهم باشد. آورده های غیر نقدی موسسان باید تماماَ ارزیابی و تسلیم شود.
لازم است بلافاصله قبل از نام شرکت یا بعد از آن ،  عنوان ” شرکت سهامی عام ” در کلیه اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود. شرکت دارای اساسنامه و ارکان سه گانه ، یعنی مجامع عمومی ( عادی و فوق العاده ) ، هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان و نیز مدیر عامل است. مجمع عمومی موسس در بدو تاسیس شرکت ، هیئت مدیره را از بین صاحبان سهام انتخاب می کند و بعداَ مجمع عمومی عادی عهده دار این کار است. تعداد اعضای هیئت مدیره نباید از پنج نفر کمتر باشد. مدت مدیریت مدیران ، در اساسنامه تعیین می شود ؛ لیکن این مدت نباید از دو سال تجاوز کند. مدیر عامل را هیئت مدیره انتخاب می کند. مجمع عمومی موسس در بدو تاسیس شرکت ، بازرس یا بازرسان را برای مدت یک سال از بین سهامداران یا خارج آن ها برمی گزیند. و بعداَ این کار بر عهده مجمع عمومی عادی قرار می گیرد. در حوزه هایی که وزارت امور اقتصادی و دارایی اعلام می کند ، بازرس یا بازرسان حتماَ باید از میان اشخاصی باشند که نام آن ها در فهرست رسمی بازرسان شرکت ها درج شده است. هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، علاوه بر اعضای اصلی ، علی البدل نیز باید داشته باشند.
در شرکت سهامی عام مبلغ اسمی هر سهم نباید از ده هزار ریال بیشتر باشد. در مجامع عمومی ، هر سهم یک رای دارد. شرکت سهامی عام می تواند تحت شرایطی اوراق قرضه منتشر کند. دارندگان اوراق قرضه ، در اداره امور شرکت هیچ گونه دخالتی ندارند و فقط طلبکار شرکت محسوب می شوند. سهام شرکت سهامی عام قابل معامله در بازار بورس است .
موارد انحلال شرکت سهامی با توجه به مواد 199 و 201 لایحه قانونی مصوب 1347، عمدتاَ به سه قسمت قابل تقسیم است :
1. انحلال قهری 2. انحلال به تشخیص و تصمیم مجمع عمومی فوق العاده 3. انحلال به حکم دادگاه

   


قواعد تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی

سه شنبه 20 اسفند 1398 نویسنده: سامان حسنی |

 
گاهی در عمل دیده می شود که شرکت های سرمایه ای با شرکت تضامنی مخلوط شده و نوع دیگری از شرکت را تشکیل می دهند. به این طریق که یک یا چند شریک ضامن با یک یا چند شریک با مسئولیت محدود با هم شرکت واحدی را تاسیس می کنند. بیشتر در مواردی که تاجری احتیاج به پول دارد ، و نمی خواهد قرض کند، یا دارندگان طرح های صنعتی یا تحصیل کنندگان موافقت های اصولی، ممکن است برای تاسیس کارخانه پول کافی نداشته باشند، شراکت با سرمایه داران احساس می کنند، در چنین مواقعی تجار، چند شریک در شرکت خود وارد می کنند، و مسئولیت آن ها را محدود می سازند و خود تمام تعهدات شرکت را ضمانت می کنند و به فعالیت های تجاری خود ادامه می دهند. این گونه شرکت ها به دو نوع تقسیم می شوند :
1. شرکت های مختلط غیرسهامی
2. شرکت های مختلط سهامی

تعریف شرکت مختلط غیرسهامی
به موجب ماده 141 قانون تجارت : ” شرکت مختلط غیرسهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن، مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت ( شرکت مختلط ) و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.
این نوع شرکت اصولاَ توسط دو دسته اشخاص تشکیل می شود. دسته اول کسانی هستند که سرمایه داشته و قصد سرمایه گذاری تجاری دارند، اما به امور تجاری آگاه نیستند. دسته دوم کسانی هستند که سرمایه ندارند ، ولی به امور تجاری آگاهی کامل دارند یا دارای طرح های صنعتی یا موافقت های اصولی برای تاسیس کارخانه هستند و نمی خواهند به عنوان کارمند یا کارمندان سرمایه داران کار کنند. بلکه می خواهند برای خودشان کار کنند. این دو دسته می توانند با هم به توافق برسند و شرکت مختلط غیرسهامی تشکیل بدهند. در این صورت شرکای دسته اول دارای مسئولیت محدود، و شرکای دسته دوم دارای مسئولیت نامحدود و تضامنی می شوند و اداره شرکت نیز به عهده آن ها خواهد بود.

ثبت شرکت مختلط غیر سهامی
شرکت مختلط غیرسهامی با تنظیم و امضای قرارداد شرکت یا شرکت نامه ، حداقل میان دو شریک تشکیل می شود که یکی از آن ها دارای مسئولیت تضامنی و دیگری دارای مسئولیت محدود است. برای تشکیل شرکت تنظیم اساسنامه جداگانه لازم نیست، ولی مانع قانونی وجود ندارد که شرکا علاوه بر شرکت نامه ، اساسنامه نیز تنظیم کنند. در شرکت نامه حدود مشارکت، وظایف، اختیارات و حقوق هر یک از شرکا قید می شود. در شرکت نامه باید اسامی شریک یا شرکا ضامن و مدیران شرکت قید گردد و بعد از ثبت شرکتنامه در دفتر ثبت شرکت ها که در حکم دفتر اسناد رسمی است ، خلاصه ای از شرکت نامه در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار درج می گردد.
به موجب ماده 150 قانون تجارت : ” در مورد تعهداتی که شرکت مختلط غیرسهامی ممکن است قبل از ثبت شرکت کرده باشد، شریک با مسئولیت محدود در مقابل اشخاص ثالث در حکم شریک ضامن خواهد بود، مگر ثابت نماید که اشخاص مزبور از محدود بودن مسئولیت او اطلاع داشته اند “. پس شرکای با مسئولیت محدود باید تلاش کنند که شرکت هر چه زودتر به ثبت برسد تا دچار مسئولیت تضامنی نگردد.
نام شرکای با مسئولیت محدود نباید در اسم شرکت قید شود. چون این عمل باعث می شود که شریک با مسئولیت محدود نیز مسئولیت تضامنی پیدا کند. این قاعده برای این وضع شده است که شرکا در مقابل طلبکاران ، تمهیداتی به کار نبرند که آن ها تصور کنند شریک با مسئولیت محدود دارای مسئولیت تضامنی است و در نتیجه به اعتبار شخصیت او با شرکت معامله ای انجام دهند.
برعکس، لازم نیست که نام شرکای ضامن در اسم شرکت قید شود و عدم ذکر نام شریک ضامن مسئولیت او را محدود نمی کند.
قانون تجارت ، برای تشکیل سرمایه حداقلی معین نکرده است. بنابراین ، سرمایه شرکت می تواند هر مبلغی باشد. چه شرکت دارای شریک ضامن است تا ریال آخر دارایی خود ، مسئول پرداخت دیون شرکت است. از این رو، شریک ضامن می تواند تنها فعالیت خود را به شرکت بیاورد.

   


 
شرکت با مسئولیت محدود ، از متداول ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل می گردد. ماده 94 قانون تجارت ، شرکت با مسئولیت محدود را چنین معرفی می کند : ” شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می شود و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

خصایص شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود شرکتی موضوعاَ تجاری است و به عبارت دیگر، موضوع فعالیت آن نمی تواند چیزی جز امور تجاری باشد ( ماده 94 ق. ت ) . از این نظر، شرکت با مسئولیت محدود با شرکت سهامی متفاوت است ؛ چه شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری تشکیل شود و به اصطلاح یک شرکت شکلاَ تجاری است . ( ماده 2 لایحه قانونی 1347)

شخصیت حقوقی شرکت
شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت موضوعاَ تجاری است ؛ با این توضیح که فقط می تواند برای امور تجاری تشکیل شود. تشکیل این نوع شرکت ، برخلاف شرکت سهامی ، نیاز به تشریفات پیچیده ای ندارد ، بلکه کافی است دو نفر شریک وجود داشته باشند و سرمایه نقدی و غیرنقدی خود را روی هم جمع کرده، تسلیم کنند تا شرکت تشکیل شود.
در اسم شرکت ، باید عبارت با مسئولیت محدود قید شود. تا کسانی که با شرکت معامله می کنند، متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسئولیتش محدود به سرمایه اش است. ( ماده 95 قانون تجارت ) .
یادآوری می شود که :
– حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت با مسئولیت محدود یک ریال می باشد.
– داشتن بازرس برای شرکت های با مسئولیت محدود اجبار نمی باشد اما شرکت می تواند بازرس داشته باشد.
– دوره انتخاب مدیران و مدیر عامل بدون محدودیت می باشد . در صورت داشتن بازرسین دوره انتخاب آن ها حداکثر یک سال می باشد.

امتیازات و معایب شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکا دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. در حقوق ایران ، یک امتیاز عمده دیگر نیز برای شریک در این نوع شرکت وجود دارد و آن این است که در صورت ورشکسته شدن شرکت ، الزاماَ خود شریک ورشکسته اعلام نمی شود، امری که در مورد شرکت های دیگر تجاری صدق می کند. علاوه بر این ، تشکیل شرکت با مسئولیت محدود بسیار ساده تر از تشکیل شرکت سهامی و حتی شرکت سهامی خاص است و کافی است که دو نفر شریک وجود داشته باشند تا شرکت، با جمع شرایط دیگر ، تشکیل شود. اداره کردن شرکت با مسئولیت محدود نیز آسان تر است و معمولاَ توسط یک یا دو مدیر انجام می شود؛ در حالی که شرکت سهامی لااقل باید یک هیئت مدیره سه نفره داشته باشد. در شرکت با مسئولیت محدود ، نهاد کنترل کننده وجود ندارد، مگر آنکه تعداد شرکا از دوازده نفر بیشتر باشد که در این صورت، تشکیل یک هیئت نظار ضروری است ( ماده 109 ق. ت ).
جز در موردی که شرکت با مسئولیت محدود دارای هیئت نظار است، مجمع عمومی هم در شرکت وجود ندارد و شرکا به طور انفرادی مورد مشورت قرار می گیرند. سرانجام اینکه تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول با مبلغ کمی سرمایه هم میسر است ؛ در حالی که در شرکت های سهامی خاص و عام ، به ترتیب حداقل یک میلیون و 5 میلیون ریال سرمایه لازم است تا شرکت بتواند به وجود بیاید.
مجموعه امتیازات مذکور موجب موفقیت این شکل از شرکت در دنیای معاملات است. اما قابل ذکر است این شکل شرکت فقط دارای امتیاز نیست، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی در بر دارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ، از جمله اینکه هرگاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکا مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند، به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود. این امر عملاَ از شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت مختلط غیرسهامی می سازد که در آن یکی از شرکا ( مدیر ) مسئولیت تضامنی و شخصی خواهد داشت. با این کیفیت ، هدفی که قانون گذار دنبال می کرد تا شرکت با مسئولیت محدود جایگزین شرکت های مختلط غیرسهامی شود و موسسات کوچک و متوسط در قالب این شرکت تاسیس شوند، حاصل نخواهند شد.
برای رفع این اشکالات و به عبارت دیگر، برای آنکه شکل شرکت با مسئولیت محدود مورد استفاده قرار گیرد- بدون آنکه وسیله تقلب شود – قانون گذار نکات چندی را مطرح نظر قرار داده است :
اول اینکه برای کسانی که انتخاب شرکت با مسئولیت محدود را وسیله ای برای رسیدن به اهداف متقلبانه قرار می دهند، مجازات خاص کیفری مقرر کرده است. به موجب ماده 115 ، اشخاص ذیل کلاهبردار محسوب می شوند :
الف. موسسین و مدیرانی که برخلاف واقع پرداخت تمام سهم الشرکه نقدی و تقویم و تسلیم سهم الشرکه غیرنقدی را در اوراق و اسنادی که برای ثبت شرکت ها بدهند اظهار کرده باشند.
ب. کسانی که به وسیله متقلبانه سهم الشرکه غیرنقدی را بیش از قیمت واقعی آن تقدیم کرده باشند.
ج. مدیرانی که با نبودن صورت دارایی یا به استناد صورت دارایی مزور منافع موهومی را بین شرکا تقسیم کنند. ( ماده 115 لایحه اصلاحی ….)
دوم اینکه تشکیل سرمایه احتیاطی ( ذخیره احتیاطی) را در این نوع شرکت ضروری دانسته است ( ماده 113 ق. ت ) ، این سرمایه احتیاطی اجازه می دهد که در صورت لزوم، بدهی های شرکت از آن پرداخت شود.
سوم اینکه هر گاه ارزش ضررهای وارد به شرکت نصف سرمایه آن باشد ، هر یک از شرکا می تواند تحت شرایط مندرج در بند “ج” ماده 114 قانون تجارت ، انحلال شرکت را بخواهد.
مع ذلک ، این اقدامات کفایت نمی کند و به نظر دکتر اسکینی در کتاب حقوق تجارت شرکت های تجاری، برای جلوگیری از تقلبات احتمالی نیاز به وضع قواعد جدید می باشد.

شرکت با مسئولیت محدود در موارد ذیل منحل می شود :
1. وقتی که هدف یا موضوع شرکت انجام شده یا انجام آن غیرممکن گردد.
2. وقتی که مدت شرکت منقضی شده باشد.
3. در صورتی که شرکت ورشکست شود.
4. در صورتی که عده ای از شرکا که سهم الشرکه آنان بیش از نصف سرمایه شرکت باشد تصمیم به انحلال آن بگیرند.
5. در مورد فوت یکی از شرکا، در صورتی که به موجب اساسنامه این امر پیش بینی شده باشد.

   



شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی و حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبودی وضع مادی و اجتماعی اعضاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آن ها طبق اصولی که در قانون تعاونی ها مطرح است تشکیل می شود.

موضوع شرکت های تعاونی ممکن است یک یا چند منظوره باشد. مانند انجام خدمات عمومی، هرگونه فعالیت مربوط به تولید محصولات کشاورزی و صنعتی و فروش محصولات مزبور، تهیه و توزیع هر نوع کالا و لوازم مورد نیاز زندگی و حرفه ای آنان ( شرکاء ) ، تحصیل وام و اعتبار برای شرکاء ، قرار دادن وسائل کار در اختیار کسانی که قادر به کار هستند ولی وسائل کار و توان مالی ندارند ( مثل دار قالی بافی و پشم جهت فرش بافی ) ، اقدام به عملیات ساختمانی و ایجاد مسکن و …
با توجه به آن چه گفته شد، چند نمونه از شرکت های تعاونی عبارت است از :
1- شرکت تعاونی تولید اعم از محصولات کشاورزی، صنعتی، دامداری و پرورش طیور
2- شرکت تعاونی فروش محصولات
3- شرکت تعاونی مصرف لوازم مورد نیاز زندگی شرکاء
4- شرکت تعاونی صنوف
5- شرکت تعاونی روستایی
6- شرکت تعاونی ساختمان یا مسکن
7- شرکت تعاونی وام و اعتبار
در این نوع شرکت ، مسئولیت هر یک از سهامداران در مقابل قروض و دیون شرکت محدود به مبلغ اسمی سهم یا سهامی است که سهامدار در شرکت تعاونی دارا می باشد.
شایان ذکر است، شرکت تعاونی، مانند شرکت های تجاری، دارای شخصیت حقوقی است و دارایی آن، مجزا و مستقل از دارایی اعضاء می باشد.

ارکان شرکت تعاونی
شرکت تعاونی برای اداره امور خود دارای ارکان ذیل است :
– مجامع عمومی ؛
– هیئت مدیره ؛
– بازرسی .

اعضاء شرکت تعاونی
در شرکت تعاونی :
1-  تعداد اعضاء شرکت تعاونی نمی تواند کمتر از 7 نفر باشد.
2-  اعضاء می توانند شخص حقیقی یا حقوقی باشند.
3-  اگر عضو شخص حقوقی است، باید در زمره اشخاص حقوقی غیردولتی باشد. بنابراین دولت ، وزارتخانه ها ، سازمان های دولتی و شرکت های دولتی نمی توانند به عنوان عضو در یک شرکت تعاونی وارد شوند.
4-  شرایط عضویت در تعاونی ها عبارت است از : تابعیت جمهوری اسلامی ایران ، عدم ممنوعیت قانونی و حجر ، خرید حداقل سهام مقرر در اساسنامه ،درخواست کتبی عضویت و تعهد به رعایت مقررات اساسنامه تعاونی ، عدم عضویت در تعاونی مشابه.

حداقل سرمایه در شرکت های تعاونی
به موجب تبصره ( 3 ) ماده 3 آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی اقتصاد ج.ا.ا اصلاحی 18 / 1 / 1392 :
حداقل سرمایه برای تشکیل تعاونی نباید از ده دصد سرمایه گذاری مورد نیاز کمتر باشد ؛ و در صورتی که در سایر قوانین و مقررات برای موضوع فعالیت حداقل میزان سرمایه تعیین شده باشد رعایت آن الزامی است.

اساسنامه شرکت تعاونی
هر شرکت تعاونی باید دارای اساسنامه باشد.اساسنامه انواع شرکت های تعاونی، به صورت " نمونه اساسنامه " به وسیله وزارت تعاون تهیه شده و در اختیار تشکیل دهندگان شرکت قرار می گیرد.
اساسنامه شرکت تعاونی طبق قانون بخش تعاونی ، باید حاوی نکات ذیل باشد :
1- نام شرکت با قید کلمه تعاونی ؛
2- نوع شرکت ( تولیدی یا توزیعی بودن و نوع فعالیت )؛
3- هدف شرکت ؛
4- مرکز اصلی عملیات و نشانی ؛
5- سرمایه شرکت ( میزان سرمایه ، تعداد سهام ، ارزش هر سهم ، تعداد سهامی که هر عضو می تواند داشته باشد ، میزان مبلغ لازم التادیه هر سهم ، حداکثر مدت برای تادیه مبلغ پرداخت نشده سهام ، با نام و غیر قابل تقسیم بودن سهام ، مقررات راجع به ورقه سهم ، شرایط انتقال سهام ، سرمایه گذاری ارگان های دولتی و عمومی در شرکت ، هدایای نقدی و جنسی افراد و موسسات ) ؛
6- مقررات راجع به عضو ( شرایط ورود به عضویت ، مرجع قبول عضو ، موارد خرج از عضویت ، شرایط اخراج عضو و مرجع تصمیم گیری در اخراج ، حقوق و تکالیف اعضا ) ؛
7- مجامع عمومی شرکت ( انواع مجامع و مقررات راجع به آن ها از قبیل مقررات راجع به دعوت ، نصاب رسمیت جلسات ، اکثریت لازم برای اتخاذ تصمیمات و انتخاب هیئت مدیره و بازرسان ، وظایف و اختیارات و صلاحیت های مجامع عمومی ) ؛
8- هیئت مدیره و مدیر عامل ( تعداد اعضای اصلی و علی البدل ، وظایف و اختیارات و مقررات راجع به اعمال مدیریت و تصمیم گیری ، مدیر عامل و وظایف و حدود اختیارات وی ، شرایط لازم برای انتخاب شدن به مدیریت و مدیر عاملی ) ؛
9- بازرس یا بازرسان ( تعداد بازرسان اصلی و علی البدل ، شرایط لازم برای انتخاب شدن ، وظایف و حدود اختیارات ، حق الزحمه بازرسان ) ؛
10- مقررات مالی ( سال مالی شرکت ، مقررات راجع به ترازنامه و حساب سود و زیان ، سود خالص شرکت و ترتیب تقسیم آن ، ذخیره قانونی و اندوخته احتیاطی و میزان آن ها ) ؛
11- مقررات مختلف از قبیل مقررات راجع به عضویت شرکت در اتحادیه های تعاونی ، اتاق تعاون و صندوق تعاون ، مقررات راجع به سرمایه گذاری و به کار انداختن وجوه مازاد بر احتیاج شرکت ، مقررات راجع به استقراض و تحصیل اعتبار و دریافت قرض الحسنه برای توسعه یا رفع تنگناهای مالی ؛
12- ضوابط ادغام شرکت با شرکت تعاونی دیگر ؛
13- موارد انحلال شرکت تعاونی و طرز تصفیه .

 ثبت تعاونی
لازمه وجود تعاونی ، ثبت آن است و ماده 2 قانون بخش تعاونی با بیان اینکه " شرکت هایی که با رعایت این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند "، وجود شرکت تعاونی را موکول به ثبت آن می کند.
مرجع ثبت تعاونی ها در تهران " اداره کل ثبت شرکت ها " و در شهرستان ها " اداره ثبت " واقع در مرکز اصلی تعاونی است.
اولین هیئت مدیره مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ جلسه اولین مجمع عمومی عادی اقدامات ضروری برای ثبت تعاونی را به انجام برساند. برای ثبت هر شرکت لازم است نخست "مجوز ثبت " صادر شود. مجوز ثبت حاکی از تایید وزارت تعاون بر مطابقت اقدامات انجام شده برای تشکیل تعاونی با مقررات مربوط است.
مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز ثبت عبارت است از :
1- اساسنامه مصوب شرکت یا اتحادیه ؛
2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی ؛
3- صورت جلسه اولین مجمع عمومی عادی، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
4- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی، طبق اساسنامه ؛
5- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنسی بوده است. ( اگر وجود داشته باشد ) ؛
6- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی ؛
7- فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد ؛
8- قبولی کتبی اعضای اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
9- صورت جلسه راجع به جلسه اولین هیئت مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیئت مدیره، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
همان طور که اشاره شد، هیئت مدیره مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ برگزاری اولین مجمع عمومی عادی مدارک لازم را برای ثبت و صدور آگهی مربوط به مرجع ثبت تسلیم کند.
مدارک لازم برای ثبت تعاونی ، علاوه بر مدارک اولیه ثبت ( شامل تصویر شناسنامه و مدارک تحصیلی اعضاء، تصویر گواهی پایان خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت برای آقایان، سه قطعه عکس و گواهی عدم سوء پیشینه ) به قرار ذیل است :
1- مجوز اداره تعاون
2- اساسنامه مورد تصویب شرکت تعاونی
3- دعوت نامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
4- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی دال بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس با بازرسان
5- صورتجلسه اولین هیات مدیره دال بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره انتخاب صاحبان امضاء مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و مدیرعامل
6- تقاضانامه و شرکت نامه که به صورت اوراق چاپی توسط اداره ثبت شرکت قرار می گیرد.
7- قبولی کتبی اعضاء اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
8- لیست اسامی و امضاء حاضرین در اولین مجمع عمومی عادی
9- لیست اسامی و مشخصات و نشانی اعضاء اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
10- رسید پرداخت سرمایه شرکت طبق اساسنامه به صندوق تعاون
پس از تحویل مدارک نامبرده به اداره ثبت شرکت ها، ثبت شرکت تعاونی به وسیله آگهی در روزنامه رسمی به اطلاع عموم می رسد.

آگهی ثبت تعاونی
ثبت تعاونی به وسیله درج آگهی در " روزنامه رسمی " به اطلاع عموم می رسد. عندالاقتضا می توان علاوه بر روزنامه رسمی در یکی از روزنامه های محلی یا با الصاق آگهی در معابر عمومی مرکز تعاونی نیز ثبت آن را اعلام کرد. ( شرکت ها و اتحادیه های تعاونی، از پرداخت حق الثبت و نصف تعرفه آگهی ثبت در روزنامه رسمی معاف اند ).

پروانه تاسیس
هیئت مدیره تعاونی پس از ثبت باید از وزارت تعاون برای آن پروانه تاسیس بگیرد و پس از اخذ پروانه تاسیس است که شرکت تعاونی می تواند به فعالیت بپردازد.
مدارک لازم برای اخذ پروانه تاسیس عبارت است از :
1- فتوکپی مدارک ثبت تعاونی
2- تقاضانامه برای اخذ پروانه تاسیس که به عنوان وزارت تعاون نوشته شده است.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.

   



علامت تجاری عبارت است از اسم ، اصطلاح ، نشانه ، طرح یا ترکیبی از آن ها که به منظور شناساندن کالاها و خدمات یک فروشنده یا گروهی از آن ها از محصولات رقبا به کار می رود.

ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات در مورد علامت تجاری چنین مقرر می دارد :
" علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر ، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی، اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت، اختیار شود ".
هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی (شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید- توزیع- بسته بندی- خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خاص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، " اداره کل مالکیت صنعتی " است . ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.

مزایای ثبت علامت تجاری
– ثبت قانونی یک نام تجاری ، برای آن حمایت قانونی فراهم می کند و باعث حفاظت  از آن در برابر سوء استفاده کنندگان و متقلبان و تقلید کنندگان از برند می شود.
– ثبت برند، تضمین می کند که مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند.
– حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد.به این معنی که اشخاصی که علامت خود را به ثبت نرسانند نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند.
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند منبع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
– ممکن است دارایی ارزشمند کسب و کار باشند.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.

شرایط ثبت علامت تجاری
علایم تجاری باید واجد شرایط ذیل باشند :
الف) موجب گمراه کردن مشتریان نگردد.
ب) باید وجه تمایز داشته و ابتکاری باشد.
طبق ماده 9 قانون ثبت علائم و اختراعات:" در موارد ذیل متصدی شعبه مذکور در ماده 6 تقاضای ثبت را رد خواهد کرد:
1) در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.
2) در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه بیندازد"

مدارک مورد نیاز جهت ثبت علامت تجاری
1- اظهارنامه ثبت برند در 3 نسخه
2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.
درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند. 
بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد.
چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.
4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.
5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط، در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
8- مدارک مثبت هویت متقاضی
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
لازم به ذکر است ، چنانچه برند لاتین باشد یا ریشه عربی داشته باشد باید کارت بازرگانی داشته باشید.

مندرجات اظهارنامه ثبت علامت تجاری
اظهارنامه ثبت علامت تجاری، باید به زبان فارسی در سه نسخه تنظیم شده و دارای تاریخ و امضاء متقاضی بوده و حاوی نکات ذیل باشد :
– اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت و مرکز اصلی موسسه او و اسم و اقامتگاه وکیل او در تهران در صورتی که اظهارنامه توسط وکیل داده شده باشد .
– رشته تجارت یا نوع صنعت صاحب علامت
– تاریخ ثبت و محل و شماره ثبت علامت در کشور مبدا ، در صورتی که آن علامت در خارج ایران به ثبت رسیده باشد.
– اقامتگاهی که صاحب علامت در تهران انتخاب می نماید.
– اسم و اقامتگاه شخص یا اشخاصی که در تهران صلاحیت دریافت ابلاغ ها و اخطارها را دارند.
– شرح نوع کالا یا محصولاتی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود ، با تعیین طبقات درخواست شده .
– شرح و توصیف علامت درخواست شده و طرز مخصوص استعمال آن، اگر مورد داشته باشد.
– تعیین ضمائم .

مواردی که داشتن و ثبت علامت تجاری الزامی است
موسسات تجاری جز در مواردی که دولت آن را الزامی کند، اجباری به ثبت علامت تجاری ندارند. ولی حق استعمال انحصاری علامت برای آن ها مشروط و منوط به ثبت آن علامت است به این معنی که اشخاصی که علامت خود را به ثبت نرسانند نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند.
به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران،ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:
الف) داروهای اختصاصی مورد استفاده ی طبی
ب) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند
ج)  آب های گازدار
ه) لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.
لذا به موجب این ماده، تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در آن آیین نامه،اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:
الف- اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا
ب- شماره ثبت علامت در ایران
مجازات ها :
به موجب قانون مجازات اسلامی، اشخاص ذیل به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد :
1- کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد، استعمال نکنند.
2- کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا بفروشند، که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است.

علائمی که ثبت آن ها مجاز نمی باشد
ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات، اختیار نمودن برخی علائم به عنوان علامت تجاری و یا قراردادن آن را به عنوان یکی از اجزاء علامت تجاری ، منع می کند که موضوع برخی از آن ها در حال حاضر منتفی است و بقیه عبارتند از :
– پرچم مملکتی و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به عنوان علامت تجاری منع کند. نشان ها و انگ ها( = علامات ) دولتی . ( وزارت امور خارجه، نمونه هایی از پرچم کشورهای مختلف را به اداره ثبت علائم و اختراعات می فرستد تا از ثبت علائمی که مانند آن ها باشد خودداری شود ).
– کلمات یا عباراتی که تصور انتساب به مقامات رسمی ایران را موجب شود.
– علامت موسسات رسمی، مانند هلال احمر و نظایر آن .

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات